
น้ำพริกดำ
น้ำพริกสีดำเข้มตำรับประจำชุมชน รสลึกจากพริกคั่ว กินคู่ผักและข้าว อยู่บนสำรับแทบทุกมื้อของที่นี่
ไม่ใช่เมนู — แต่คือวิถีชีวิต ครัวปลอดเนื้อสัตว์ การหาของป่า และสูตรที่ส่งต่อกันที่โต๊ะอาหารของครอบครัว

น้ำพริกสีดำเข้มตำรับประจำชุมชน รสลึกจากพริกคั่ว กินคู่ผักและข้าว อยู่บนสำรับแทบทุกมื้อของที่นี่

สำรับข้าวเหนียวตำรับปกาเกอะญอ อาหารประจำบ้านที่หุงให้ครอบครัวกินก่อน แล้วจึงแบ่งให้แขกกินแบบเดียวกัน

ที่ตลาดปลอดเนื้อสัตว์มีข้าวมันไก่เจจากโปรตีนถั่วเหลือง และเต้าหู้ที่ชุมชนทำเป็นมาตั้งแต่ปี 2521 เมื่อในหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จมา ทรงทราบว่าที่นี่ไม่เลี้ยงสัตว์ จึงส่งครูจากวังมาสอนวิชาทำเต้าหู้

ตั้งแต่ปี 2514 ตามคำสอนของครูบาวงศ์ เนื้อสัตว์ไม่เข้ามาในหมู่บ้านนี้ ตลาดและร้านอาหารทุกร้านปลอดเนื้อสัตว์ เด็กๆ เติบโตขึ้นในคำปฏิญาณนี้ กว่าครึ่งศตวรรษที่รักษาไว้อย่างเงียบๆ วันแล้ววันเล่า

ลวดลายบนผืนผ้าบอกเล่าเรื่องราว ความเชื่อ และช่วงวัยของผู้สวมใส่ ทอด้วยกี่เอวและย้อมด้วยสีจากธรรมชาติ

แกงพื้นถิ่นจากผักหวานป่าที่เก็บตามฤดูกาล ปรุงแบบเรียบง่ายให้รสหวานธรรมชาติของผักจากไร่หมุนเวียน

ข้าวเหนียวหุงในกระบอกไม้ไผ่ หอมกลิ่นไผ่อ่อน เป็นของว่างที่หาทานได้ในงานบุญและวิถีชีวิตประจำวันของหมู่บ้าน

สำรับเรียบง่ายแต่ครบรส น้ำพริกสูตรชาวบ้านเสิร์ฟคู่ผักนึ่งสดจากไร่หมุนเวียนของครอบครัวเจ้าบ้าน

เมี่ยงคำห่อใบไม้กับเครื่องสมุนไพรพื้นบ้าน จิบคู่ชาสมุนไพรอุ่นๆ ที่เก็บจากป่าชุมชนรอบหมู่บ้าน

ชาวปกาเกอะญอแม่นาจางอยู่กับป่าและไร่หมุนเวียนมาช้านาน เก็บของป่า ปลูกข้าว และดูแลผืนป่าด้วยความเคารพ กลายเป็นภูมิปัญญาที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
